''eb-be'' tamgasıda bir önce anlattığımız ab-ba tamgası gibi o zamanların şartlarında hayatta en çok kullanılan ihtiyaç duyulan bir ögeden gelmektedir. Her tamgamızı
o zamanın koşulları göz önünde tutularak yorumlaya bilirsek aklımızda tutmak daha kolay olacaktır. Aslına bakarsanız her tamgayı üç beş kez şöyle bir tekrar edersek hemen öğrenebiliriz. Unutmayın ki Göktürk tamgaları kendi özümüzde oluşmuş bize ait bir yazı sistemidir.E haliyle bizde Türk isek kendi kültürümüzün ürünü olan tamgaları anlamak daha kolay olmalı, değil mi?
Her tamgayı zamanın koşullarıyla incelediğimizde ''eb-be'' tamgasınında aslında çok kolay bir yerden geldiğini anlaya biliriz. Önceki yazımızda bahsettiğimiz gibi Türkçe de zaman içinde ses dönüşümleri olmuştur. Eb tamgasıda bu dönüşümlere örnek gösterilebilir. Ab tamgası av, avlanmaktan geliyordu, eb tamgasıda eski kullanımı eb günümüz kullanımı olan ''ev''den gelmektedir. Zamanın koşulları göz önüne alındığında o zamanlarda bu günkü gibi evler mevcut değildi. Zaten ezici bir çoğunluğu göçebe hayat süren Türkler eblerde yani o zamanın evleri çadırlarda yaşamaktaydılar.
Eb tamgası ilk olarak basit bir çadır çizimi ile belirtilmiş daha sonradan ise yazıda kolaylık sağlanması için kenarlardaki fazla uzantılar çizilmemeye başlanmış ve son şeklini almıştır. Eb tamgası Türkçedeki eb-be yani ince ''b'' sesini karşılar. Orhun yazı sisteminde daha doğrusuyla o zamanın Türkçesinde ''v'' sesi olmadığı için ( v sesi zaman içinde b sesinden ayrılmıştır) günümüz Türkçesini yazarken ''v'' harfi, yerine göre kalın ab yada ince eb olarak yazılabilir.
NOT: Başka yerlerde o zamanın Türkçesinde bulunmayan v,f,h,c gibi harflere Orhun Tamgalarında ki çıkış seslerine uzantılar yaparak yeni tamgalar üretiyorlar. Ancak kesin bir karşılığı Orhun Kitabelerinde bulunmadığı için ben bu sonradan uydurma olarak yapılan tamgaları göstermek istemiyorum. Benim amacım Orhun Kitabelerinde ki mevcut resmi olan tamgaları, ses ve yazım kurallarını olduğu gibi anlatmaktır.
0 yorum:
Yorum Gönder